Wsparcie psa z lękiem separacyjnym

Lęk separacyjny może wystąpić z wielu powodów i może być trudny zarówno dla opiekuna psa, jak i jego pupila. Jeśli Twój psiak szczeka, skomle i niszczy, gdy zostaje sam – masz do czynienia z lękiem separacyjnym! Te oznaki lęku wynikają z niepokoju futrzaka w reakcji na rozłąkę z Tobą. Czasami takie zachowanie zaczyna się, zanim jeszcze wyjdziemy z domu – kto z nas nie widział zaniepokojonych oczu szczeniaczka, kiedy sięgamy po klucze i zakładamy buty? 

Niejeden pies przez pierwsze 20 minut po wyjściu opiekuna nerwowo chodzi po domu lub popiskuje, zanim sam się uspokoi i zaśnie. Jednak niektóre psiaki nie mogą się uspokoić i próbują jakoś rozładować stres. Destrukcyjne zachowania, takie jak gryzienie, mogą niestety powodować wydzielanie hormonów uspokajających. To dlatego wiele psiaków próbuje radzić sobie w ten właśnie sposób. Część psów może wypróżniać się w domu, nawet jeśli są po treningu czystości. Biedny piesio! 

Co więc zrobić, gdy sytuacja się nasila, a pies zaczyna przeszkadzać sąsiadom lub naraża meble na zniszczenie? Przede wszystkim trzeba ustalić, co wywołuje stres.

Duże zmiany, takie jak przeprowadzka, zmiana rutyny lub pojawienie się nowego współlokatora, zwierzaka lub dziecka, mogą sprawić, że Twój futrzak poczuje się nieswojo. Zasadniczo pies czuje się niepewnie pod Twoją nieobecność i nie może sobie z tym poradzić. Czasami odgłosy z zewnątrz lub od sąsiadów mogą również zaalarmować zwierzaka i sprawić, że będzie niespokojny. Dowiedz się, jak budować poczucie bezpieczeństwa oraz co zrobić, aby zniwelować elementy zapalne. 

W przypadku nagłych i dramatycznych zmian w zachowaniu, które nie mają oczywistej przyczyny, pierwszym punktem kontaktowym powinien być weterynarz. Ból i choroba mogą sprawić, że pies będzie zachowywał się bardzo dziwnie, więc należy wykluczyć te czynniki.

If you return home to find a clean-up operation is needed, try to remember it just means your doggo has been having an upsetting time. It isn’t personal! Lots of research has shown that reacting negatively with shouting or punishment doesn’t work in these cases, as your furry friend isn’t able to relate the telling off to their actions in the past. Just ignore your pooch until you’ve cleaned up (and calmed down).

Now the immediate issue has been resolved, it’s time to look to the future! We have lots of tips to help you avoid a repeat of the behaviour. For example, crate training a puppy can help them learn how to cope with being alone in small steps. Older dogs, even rescues, can also learn better habits over time – as long as you’re patient and don’t expect miracles overnight. Let’s get started with some of those tricks!

Kiedy zaczynasz pracować nad lękiem separacyjnym, ważne jest, aby iść bardzo powoli. Celem jest pomóc Twojemu psu uświadomić sobie, że sam jest bezpieczny, a ty w końcu do niego wrócisz. Łatwo jest stwierdzić, czy poruszasz się zbyt szybko, ponieważ ponownie zobaczysz przygnębione i destrukcyjne zachowania. Celem jest, aby twój wierny przyjaciel nie dotarł do punktu, w którym musi zniszczyć rzeczy, aby poczuć się lepiej. Brzmi łatwo, prawda?!

Zacznij od zgromadzenia czasu, przez jaki twój pies może cię widzieć, ale nie dotrze do ciebie. Na przykład ustaw klatkę schodową w cichym pokoju, aby szczeniak mógł cię obserwować podczas wykonywania prac domowych. Nie rozmawiaj z nim podczas tego ćwiczenia! Zanim wyjdziesz, możesz dać mu psią ucztę, jeśli uważasz, że pomoże to odwrócić jego uwagę. Puzzle i gryzaki z karmą dla psów to dobre opcje dla psów, które naprawdę chcą, abyś był u ich boku przez cały czas. Spróbuj wrócić do pokoju, zanim skończą (i zaczną jęczeć) i powoli buduj w ten sposób swoją tolerancję. 

Jeśli zacznie jęczeć, gdy jesteś w zasięgu wzroku, spróbuj powiedzieć „nie” i odwrócić się plecami lub wyjść z pola widzenia. To zwykle sprawia, że zatrzymują się na chwilę, więc spokojnie powiedz „Dobry chłopak” i wracają tam, gdzie są. Jeśli to nie zadziała i nadal marudzą, spróbuj usiąść w niewielkiej odległości od klatki schodowej, ale w zasięgu wzroku. Jeśli to ich uspokaja, kiedy przestaną płakać, możesz się przytulić!

Próbuj tego codziennie tak długo, jak myślisz, że mogą sobie z radością poradzić, a następnie zacznij zwiększać ten czas.  Gdy minie około 20 minut, spróbuj użyć mniejszych przysmaków dla psów zamiast żuć i spróbuj tego więcej niż raz dziennie. Jeśli poślizgniesz się i zostawisz to zbyt długo, a twoja szczeniątka zacznie jęczeć lub szczekać, być może będziesz musiał cofnąć się o kilka kroków i powoli budować się ponownie. 

Po wyłączeniu tej małej techniki możesz wypróbować ją w różnych pokojach. Może to pomóc ci zorientować się, w których pokojach będą najwygodniej pozostawieni sami. Następnie, powoli buduj się, pozostawiając swojego futra kumpla w jednym pokoju, gdy wychodzisz poza jego zasięg wzroku. Korzystając z tych samych metod, zbuduj czas, który możesz być poza zasięgiem wzroku na dzień. Zacznij od małego - tylko dlatego, że twój psiak jest szczęśliwy, patrząc, jak myjesz się przez godzinę, nie oznacza, że będą szczęśliwi, nie widząc cię tak długo! 

Miejmy nadzieję, że przekonasz się, że twój pies jest mniej podatny na podążanie za tobą i możesz sprawić, by osiedlił się w jednym pokoju, podczas gdy jesteś przez jakiś czas w innym. Jeśli tak jest, jesteś gotowy na kolejny etap!

Spróbuj wyjść z domu i po prostu usiąść na progu przez kilka minut, a następnie wrócić. Jeśli uda Ci się to zrobić, od tego momentu będzie już tylko lepiej. Wydłużaj ten czas i wychodź na zewnątrz na kilka minut – trzy lub cztery razy dziennie. Użyj kamerki dla zwierząt, jeśli uważasz, że to może być dla psa trudne. Obserwuj go i wróć, zanim zacznie szczekać lub niszczyć. Niektóre kamerki umożliwiają „rozmowę” z psem, więc możesz go poprosić, aby usiadł lub położył się, kiedy tylko zauważysz, że zaczyna broić. Wówczas po prostu wróć, kiedy pies jest już spokojny.

Następnie możesz zacząć wydłużać ten czas, aż pies przyzwyczai się do Twojego wchodzenia i wychodzenia z domu, i nie będzie już tym zestresowany. Pamiętaj: warto dalej podawać zabawki interaktywne i gryzaki, jeśli to pomaga! Dojście do dłuższych okresów przebywania w samotności może zająć tygodnie lub nawet miesiące, a niektóre psy mogą nigdy nie wytrzymać dłużej niż kilka godzin. Musisz po prostu pracować z tym, co masz i pamiętać, że niepowodzenia mogą się zdarzyć. Po prostu zacznij tą metodą od nowa, a wkrótce będziesz na drodze do sukcesu.

Trening w klatce oznacza różne rzeczy dla różnych opiekunów. Jedną z metod treningu klatkowego, która może być naprawdę skuteczna w przypadku większości psów, jest zapewnienie im przytulnej, zadaszonej klatki, która stanie się dla psiaka bezpiecznym miejscem. Oznacza to, że nikt psu nie przeszkadza, gdy tam przebywa – ani trochę! Możesz spróbować karmić psa w klatce, aby poczuł, że to najlepsze miejsce na świecie. Klatka może pomóc psu w radzeniu sobie z lękiem separacyjnym – daje mu miejsce, w którym może się ukryć.