Porady dotyczące zabierania psa do pracy w biurze

To, że możesz coś zrobić, nie znaczy, że należy to zrobić! Spójrz długo w oczy psiaka i zadaj sobie pytanie: „Czy naprawdę będzie szczęśliwy w biurze pełnym ludzi, kiedy pracuję?”. Jeśli odpowiedź brzmi „tak” – świetnie! Jeśli nie masz pewności, rozważ następujące kwestie, aby zdecydować, czy warto spróbować:

• Czy Twój pies jest szczęśliwy, gdy przebywa sam podczas spotkań, na przykład gdy przychodzi klient z alergią?
• Czy pies jest dobrze zsocjalizowany? Czy dogaduje się z innymi psami bez szczekania? Kontrolowana hałaśliwa zabawa z innym szczeniakiem jest zawsze śmieszna, ale upewnij się, że Twój pies rozumie, kiedy jest to właściwe – aby uchronić Was oboje od kłopotów!
• Czy psiak jest wystarczająco odważny, by poradzić sobie z dziwnymi widokami i zapachami, obecnymi w życiu biurowym, takimi jak trzaskanie drzwiami czy cotygodniowy test alarmu pożarowego?

I oczywiście należy pomyśleć o zachowaniu psa. Czy szkolenie psa obejmuje „zostań”, „uspokój się” i/lub „na miejsce” (i zostań tam!), gdy pracujesz, przygotowujesz kawę lub próbujesz uruchomić drukarkę po raz trzeci?

Najodpowiedniejsi towarzysze biurowi to tacy, którzy są dorosłymi psami, dużo śpią, są cichutcy i posłuszni. To nie oznacza, że szczeniaki nie mogą być świetnymi psami biurowymi – i na pewno współpracownicy wybaczą szczeniaczkowi, kiedy dostaną kilka szczenięcych pocałunków. Pamiętaj tylko, żeby nie zakładać, że polityka przyjazna psom w Twoim biurze umożliwi Ci wzięcie szczeniaka — nie każdy pies nadaje się do pracy w biurze!

Większość współpracowników prawdopodobnie będzie bardzo podekscytowana nowym „kolegą”, ale pamiętaj, że pozostali mogą być przestraszeni, obojętni – lub mogą mieć alergię. Koniecznie skonsultuj się ze wszystkimi i omów wszelkie wątpliwości – zanim przedstawisz psiaka na poniedziałkowym spotkaniu. 

Miej oko na psa przez kilka pierwszych dni i sprawdzaj, czy zachowuje się dobrze – czasami wszyscy ci nowi przyjaciele (i potencjalne źródła pożywienia...) mogą być nieco nadmiernie stymulujące! Przyzwyczajenie się do tego może trochę potrwać, ale jeśli po tygodniu nie ma postępów, być może psiak nie nadaje się do pracy od 9:00 do 17:00.

Oczywiście nie jesteś jedynym pracownikiem w biurze posiadającym psa! Psiaka należy w pełni zaszczepić i zabezpieczyć przed pchłami, aby zapewnić bezpieczeństwo pozostałym czworonogom.

Dowiedz się, czy dokumentacja szczepień jest sprawdzana przez kierownictwo biura, a przy okazji możesz sprawdzić, czy w biurze mile widziane są tylko psy wykastrowane/wysterylizowane, aby uniknąć niechcianych zalotów (lub walk)!

Upewnij się, że jest miejsce, do którego możesz zabrać psa w porze lunchu i gdy potrzebuje przerwy na wypróżnienie się. Zapewnij mu cichy kącik, na przykład pod biurkiem, w którym będzie mógł się zrelaksować podczas dnia. Biuro musi być wystarczająco ciepłe/chłodne i nie może w nim być żadnych roślin, które mogą być trujące dla Twojego małego przyjaciela.

Psy lubią to, co znane i rutynowe, więc codzienna zmiana biurka nie zawsze jest dobrym pomysłem, ponieważ psiak może mieć trudności z zadomowieniem się w nowym miejscu każdego kolejnego dnia. Niektóre psy mogą próbować „zaznaczyć” swoje terytorium.

Przed pierwszym dniem wyobraź sobie najgorszy dojazd do pracy, jaki Ci się przydarzył. Czy tłok w pociągu będzie dla psa problemem? Czy ucieszy go spacer, jeśli trzeba będzie wysiąść z autobusu kilka przystanków wcześniej? Bądź realistą – czy zmieścisz berneńskiego psa pasterskiego w przyczepce rowerowej? Tak? Wspaniała wiadomość! Już prawie możecie wybrać się w drogę...

Powtarzaj za nami: „Proszę, nie częstuj tym mojego psa, to nie jest dla niego dobre". W biurze jesteś jedynym obrońcą swojego psa, więc nie bój się chronić jego potrzeb – nawet jeśli oznacza to poproszenie dyrektora generalnego o odłożenie chipsów! Zwracaj uwagę na współpracowników o dobrych intencjach, którzy próbują zdobyć sympatię psiaka przemyconymi kawałkami sera lub ciasteczkami. Kiedy tak pożądane przysmaki są w pobliżu, szkolenie szybko może pójść na marne. Ludzie, którzy nie mają psów, często nie wiedzą, że cebula, czosnek, awokado, czekolada, winogrona i rodzynki (i nie tylko) są toksyczne dla naszych wiernych przyjaciół. Przeczytaj, które popularne pokarmy są toksyczne dla psów.

Przyzwyczaisz się również do odpowiadania na pytania o imię, wiek, rasę i dziwne nawyki, gdy nowe, uśmiechnięte twarze stają wyczekująco obok Twojego biurka każdego dnia. Spróbuj zapisać najważniejsze informacje na tablicy lub kartce, na wypadek braku czasu lub nieobecności przy biurku i na wypadek, gdy ludzie będą przychodzić, aby się przedstawić.

Oczywiście nie bylibyśmy odpowiedzialnymi doradcami, gdybyśmy nie powiedzieli Ci, jak uniknąć tracenia godzin na pilnowanie szczeniaka zamiast wypełnienia arkusza kalkulacyjnego, o który Anna z księgowości poprosiła dwa dni temu.